ระหว่างวันที่ 25 – 26 มิถุนายน 2569 สถาบันวิทยาลัยชุมชน โดยมีนายอภิชัย ล้ำเลิศพงศ์พนา กรรมการสภาสถาบัน พร้อมคณะ ร่วมโครงการติดตามและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผลการดำเนินงานและการใช้จ่ายงบประมาณให้เป็นไปตามแผนพัฒนาความเป็นเลิศสถาบันวิทยาลัยชุมชน ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 – 2570) ณ วิทยาลัยชุมชนระนอง

วันที่ 25 มิถุนายน 2569 วิทยาลัยชุมชน 3 แห่ง ได้แก่ วิทยาลัยชุมชนระนอง พังงาและสตูล ได้ร่วมนำเสนอ 1) วิสัยทัศน์ จุดยืน และทิศทางของวิทยาลัยชุมชนที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาความเป็นเลิศฯ 2) พื้นที่ให้บริการ 3) ภาพรวมการดำเนินงานตามพันธกิจทั้ง 4 ด้าน 4) ผลงานเด่น 5) ผลการใช้จ่ายงบประมาณ และ 6) ปัญหาอุปสรรคในการดำเนินงาน

 

จากการติดตามฯ สถาบันได้สร้างความเข้าใจและรับทราบปัญหาอุปสรรคของพื้นที่ โดยมีประเด็นสำคัญดังนี้

วิทยาลัยชุมชนระนอง : การเข้าถึง AI เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด ความพร้อมของห้องปฏิบัติการด้านอาหาร การปรับปรุงค่าวัสดุในการฝึกอบรม การสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานรัฐในระดับกรม

 

วิทยาลัยชุมชนพังงา : เป้าหมายการรับนักศึกษา จำนวนนักศึกษาอนุปริญญาลดลง การขาดแคลนบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญด้านการพัฒนาชุมชนเชิงพื้นที่ อุปกรณ์ฝึกอบรมไม่เพียงพอต่อจำนวนผู้รับบริการ

วิทยาลัยชุมชนสตูล : การรับรองผลการสำเร็จการศึกษาเพื่อให้ทันพิธีประสาทอนุปริญญาบัตร การรับรองคุณภาพของผู้สำเร็จการศึกษาโดยหน่วยงานที่ควบคุมมาตรฐานด้านวิชาชีพ

และในวันดังกล่าว คณะฯ ได้เยี่ยมชมการให้บริการหลักสูตร การทำน้ำพริกข่า และน้ำพริกตะไคร้ โดยกลุ่มผู้เข้ารับการฝึกอบรมจากโครงการ Smart Elderly จากการสอบถามผู้เข้ารับการฝึกอบรมมุ่งหวังที่จะนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในการประกอบอาชีพเสริม เพื่อเพิ่มรายได้ให้กับครัวเรือน

วันที่ 26 มิถุนายน 2569 คณะฯ ได้ลงพื้นที่ติดตามผลการดำเนินงานโครงการพัฒนาและยกระดับทุนฐานดำรงชีพ 5 มิติ ณ ตำบลละอุ่นเหนือ จังหวัดระนอง ซึ่งให้บริการวิชาการกับกลุ่มผู้ยากจน โดยอาศัยคนในชุมชนทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่น มาเป็นฐานในการผลิตอาหารแปรรูป ไปถึงการสร้างช่องทางการจำหน่าย ทั้งนี้ คาดว่าโครงการดังกล่าวจะได้ผลิตภัณฑ์แหนมเห็ดนางฟ้า ภายในเดือนสิงหาคมนี้ เป็นผลิตภัณฑ์ที่สร้างรายได้ให้กับชุมชน ตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ

ตลอดจนช่วงบ่ายคณะฯ ได้เยี่ยมชมแหล่งเรียนรู้ด้านวัฒนธรรมการแต่งกายพื้นเมืองระนอง ซึ่งเป็นแหล่งเรียนรู้ที่สะท้อนอัตลักษณ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น และสามารถสร้างรายได้ให้กับผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรม โดยในปัจจุบันเครื่องแต่งกายพื้นเมืองดังกล่าว ไม่ว่าจะเป็น สร้อยคอ ต่างหู เข็มกลัด กำลังเป็นที่นิยมและมีคำสั่งซื้อเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และได้มีการพัฒนานำเกล็ดปลา ซึ่งหาได้ง่ายในท้องถิ่น มาใช้เป็นส่วนประกอบของชิ้นงาน ทำให้มีเอกลักษณ์ และลดต้นทุนในการผลิตชิ้นงาน